✊🔥
दगड फोडून घडविले देव,
पण आमचं जीवन अजून अंधारात ठेव.
गड-किल्ले, मंदिरे भव्य उभी केली,
पण झोपडीला विटाही कुणी दिली नाही.
७८ वर्षे सरली, आश्वासनांचे थवे,
पण हक्क मिळेना—स्वप्नं सारी दवे.
घाम गेला जमिनीत, रक्त गेला दगडांत,
पण आमची माती अजूनही आहे परतांत.
🔥
शिक्षणाचा उजेड घरात कधी आला नाही,
शाळेचा रस्ता आमच्यापर्यंत वळला नाही.
मुलांच्या डोळ्यांत भुकेचा जळतो वाळवंट,
पोटासाठी स्वप्नं मोडली, झाली खंडित.
नोकरी नाही, वैधता नाही, दाखले नाही,
आमच्या घामाची किंमत कुठं मोजली नाही.
सत्ताधाऱ्यांनी घोषणांचा फुगा फुगवला,
पण प्रत्यक्षात एकही वादा नाही निभावला.
🔥
खाणीत दाबले गेले कित्येक जीव,
शरीरावर उमटले जखमेचे ठसे नवीन.
इतिहासाच्या पानांवर नाव नाही कुठं,
बलिदानांचा स्मारक आजही नाही तिथं.
उठा रे वडारांनो, हा हुंकार द्या,
“हक्क हवा आम्हाला—भीक नकोया!”
छिन्नी हातातील आता धारदार करा,
अन्यायाच्या भिंती कोसळून टाका.
🔥
“किल्ले आमचे—हक्क आमचे—
जग उभं आहे श्रम आमचे!”
हा आवाज जेव्हा आकाशाला भिडेल,
अन्यायाचा साम्राज्य राख होऊन उडेल.
🔥✊
