(१)
रानात कुठे हरवली रे पाखरं,
आईच्या डोळ्यांत पाणी साचलं...
चिमुकल्या पावलांनी कुठे गेलं रे,
हृदयाचं ठोका थांबून राहिलं...
(ध्रुवपद)
माऊलीची कुश रिकामी झाली,
आसवं धरतीवर पाऊस झाली...
देवा परतव ना माझ्या सोनुल्याला,
जगण्याची सारी आस हरवली...
(२)
वाऱ्यालाही हाक मारते आई,
डोंगर-दऱ्यांना विचारते सख्या...
“माझ्या जीवाचा तुकडा दिसला का रे?”
आभाळही रडतं तिच्या वेदन्या...
चंद्रही मावळला, सूर्यही लपला,
आईच्या मनात काळोख दाटला...
गाणं गात होता जो गोजिरवाणा,
घराच्या ओसरीवर शांत बसला...
(ध्रुवपद)
माऊलीची कुश रिकामी झाली,
आसवं धरतीवर पाऊस झाली...
देवा परतव ना माझ्या सोनुल्याला,
जगण्याची सारी आस हरवली...
(३)
आयुष्याचं हे दुःख सांगावं कुणा,
डोळ्यांत वेदना सागर भरला...
जगण्याची सारी उमेद हरवली,
फक्त देवाचा हात धरला...
कवी:
रमेश जेठे सर
अहिल्यानगर
००००००००००००००००००००००
